ચાંદની રાત

અંધારી રાતે ચાંદો ઊગ્યો, ને ઝગમગ થઈ ગઈ શેરી રે,
ગોરી, તમે મનડાં લીધાં, હવે ક્યાં જાઉં હું ફેરી રે?

કૂવા કાંઠે બેડું ભરતી, ચાંદો જળમાં ઝૂલે,
તમે હસો ત્યાં ચાંદો શરમાય, વાદળ પાછળ ભૂલે;
ઝાંઝરના ઝણકારે જાગી, ઊંઘતી આખી ડેરી રે…
અંધારી રાતે…

ચાંદો કહે: ‘હું આભનો રાજા, તોય ગોરી સામે ઝાંખો,’
મેં કહ્યું: ‘ભાઈ, તું તો રોજ ઊગે, આ તો એક જ આંખો!’
ચાંદ-ચાંદની વચ્ચે ઊભો, હું તો ભોળો ભેરી રે…
અંધારી રાતે…

પરાગ કહે: આ ચાંદની રાતે મન તો બાંધ્યું ન રહે,
ગોરીના ગાલે ખંજન પડે, ત્યાં આખું ગામ વહે;
પૂનમ પાછી આવશે, પણ આ ઘડી નહીં રે ફેરી રે…
અંધારી રાતે…

– પરાગ રતનપરા