ચાચર ચોક

પાવાગઢથી ઊતરી માડી, આવી ચાચર ચોક,
ઢોલ ઢબૂક્યા, તાળી પડી, ઝૂમી ઊઠ્યું લોક.

માથે ઝગમગ ગરબો મૂકી, ગોરી ઘૂમે રાસ,
ઘૂઘરીઓના ઘમકારે આખું ઝૂમે આકાશ;
ચાંદો પણ ઊભો રહી જોતો, ભૂલ્યો પોતાનો શોક…
પાવાગઢથી…

કંકુ ઢોળાયું ધરતી ઉપર, ઊગ્યું લાલ પ્રભાત,
માડીના ઝાંઝરના તાલે નાચે આખી રાત;
દીકરીઓના ચહેરે ઝળકે માનો તેજ-અલોક…
પાવાગઢથી…

પરાગ કહે: આ નવ રાતો તો નવ નવ દીવાની હાર,
ભીતર જે અંધારું છે, એને બાળો આ વાર;
માડી, તારી જ્યોત જલે તો ના રહે કોઈ રોક…
પાવાગઢથી…

– પરાગ રતનપરા