← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

બોલાવે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

હવે વેચાઈ ગ્યું એ ઘર, છતાં એ રાત બોલાવે,
અધૂરી બા તણી સાથે હતી જે વાત, બોલાવે.

દિવાળીએ ભરેલો જે, હજી એ સાથિયો ઝાંખો,
ઘસાયેલી છતાં એ ઉંબરાની ભાત બોલાવે.

પિતાની ખાટ પર જામેલ ધૂળે નામ લખ્યું'તું,
મને એ ધૂળમાં ખોવાઈ મારી જાત બોલાવે.

નવા ફ્લેટે ઘણાં ઝુમ્મર, ઘણી સુંદર સજાવટ છે,
મને તોયે ધુમાડાની ભરી સોગાત બોલાવે.

પરાગે દોડ આખી જિંદગી કીધી, અને થાક્યો,
હવે ખોળો ધરીને સાંજના એ માત બોલાવે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #જૂનુંઘર #અતીત #બા #વતન #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #AncestralHome #PastCalls #Mother #Belonging #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખચા-પાણીઆગલો લેખ →ધીરેથી