← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

બીજ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

બીજ
જમીનમાંથી
બે હાથ જોડીને
બહાર આવે છે.

પહેલાં બે પાન —
નમસ્કારની મુદ્રામાં.

પછી
ધીમે ધીમે
હાથ છૂટા પડે છે,
ડાળીઓ ફેલાય છે,
ઝાડ
આકાશ સુધી
હાથ લંબાવે છે.

ને છેવટે
ફળથી લચીને
પાછું
નીચે નમે છે.

આખી જિંદગીનો
પાઠ
એક જ ઝાડ
ભણાવી દે છે:
નમીને આવવું,
ફેલાઈને જીવવું,
ને આપતી વખતે
પાછું નમી જવું.

– પરાગ રતનપરા

અછાંદસ
← પહેલો લેખટાંકણુંઆગલો લેખ →વાગશે