← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

બહાર

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ડાળ પર કૂંપળ હસે છે, ને પવન લાવ્યો બહાર,
પાનખરથી ડાળ લાવી’તી ખરેખર તો ઉધાર.

પાન પીળું થઈ ખરે, ત્યારે જ કૂંપળને જગા,
ત્યાગ પણ છે વૃક્ષનો સૌથી અનોખો આ નિખાર.

વાળ ધોળા થઈ ગયા, દાદી હજી ગાતી રહી,
પાનખરમાં પણ વગાડે એ વસંતી કો સિતાર.

શ્હેરમાં આવી વસંતી સેલ, સૌ દોડી ગયા,
પ્લાસ્ટિકી ફૂલો ધરીને ગાજતું આખું બજાર.

આ ‘પરાગે’ બેઉ ઋતુને એક સરખી સાચવી,
ખીલવું, ખરવું — બને છે જિંદગીનો એક સાર.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #વસંત #પાનખર #ત્યાગ #ઋતુચક્ર #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Spring #Autumn #CycleOfLife #GraceOfLettingGo #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખટેકોઆગલો લેખ →સફરમાં