બાપુની તિથિ

બાપુ, તમે ગયા ને ઘરની ખીંટી સૂની રે,
ચશ્માં ટેબલ પર પડ્યાં છે, લાકડી જૂની રે.

સવારે છાપું આવે ત્યાં કોઈ ન વાંચે મોટેથી,
‘ચા ઠંડી કેમ?’ એ ટપકું કોઈ ન મૂકે હોઠેથી;
ખીંટીએ લટકે શાલ તમારી, હજુ ય ઊની ઊની રે…
બાપુ, તમે ગયા…

ગામ કહે છે: બાપુ કડક ને બોલે ઓછું સાવ,
પણ રાતે ચાદર ઓઢાડે, એ કોણ જાણે ભાવ?
ખિસ્સે રાખે ચોકલેટ, ને હથેળી કોમળ રૂની રે…
બાપુ, તમે ગયા…

પરાગ કહે: આજ તિથિ છે, દીવો કરું હું ધીરે,
ફોટો હસે છે, આંખ મારી વહી જાય છે નીરે;
તમે ગયા, પણ ઘરમાં હજી સંસ્કારની ધૂણી રે…
બાપુ, તમે ગયા…

– પરાગ રતનપરા