બાપુ રડ્યા નથી

મેં બાપુને રડતા કદી જોયા નથી, ભાઈ,
આંસુ એનાં ક્યાં સંતાડ્યાં, કોઈ ન જાણે સાંઈ.

ખેતર સૂકું, દુકાળ પડ્યો, ઢોર ગયાં વેચાઈ,
બાપુ બોલ્યા: ‘આવતે વર્ષે વરસાદ થાશે ભાઈ;’
રાતે ખાટલે જાગતા’તા, પણ મોં પર ના’તી ઝાંઈ…
મેં બાપુને રડતા…

બહેનને વળાવી, ડોલી ગઈ, ને ઢોલ થયા ચૂપ,
બાપુ ઊભા પીપળા જેવા, ઓઢી સૌની ધૂપ;
પાછળ જઈ પાણી પીધું, બસ, ગળું ગયું ભરાઈ…
મેં બાપુને રડતા…

પરાગ કહે: આજ બાપુ ગયા, ને ખોલ્યો એનો પેટી,
અંદર મારા બાળપણની, જૂની એક ચપ્પલ લેટી;
ત્યારે જાણ્યું — બાપુનાં આંસુ, પેટીમાં સચવાઈ…
મેં બાપુને રડતા…

– પરાગ રતનપરા