બા ગઈ ત્યારે

બા,
તું ગઈ ત્યારે
અમે એટલા નાના નહોતા
કે રડી શકીએ મોટેથી,
ને એટલા મોટા પણ નહોતા
કે ના રડીએ.

બધું થયું
જેમ થવું જોઈએ —
બેસણું, પિંડદાન,
છાપામાં ફોટો,
સગાંઓની ભીડ.

પણ
તેરમા દિવસે
રસોડામાં
દાળના ડબ્બા પાછળ
તારી લખેલી
એક ચિઠ્ઠી મળી:
‘મીઠું ખૂટવા આવ્યું છે.’

બસ,
ત્યારે જ
હું રડ્યો.

તું ગઈ,
ને જતાં જતાં પણ
ઘરની ચિંતા
ભૂલી નહીં.

– પરાગ રતનપરા