← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

અધવચ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ના તરી શકતો સમંદર, ને કિનારો પણ નથી,
ડૂબવા કે તારવા માટે સહારો પણ નથી.

એ ઝરૂખે સાંજના આવી હતી, જોતી રહી,
આંખ મળતી’તી, છતાં એકે ઇશારો પણ નથી.

ગામ છોડી આ નગરની ફૂટપાથે જીવતો,
ગામ ઘર પાછળ ગયું, ને આ ઉતારો પણ નથી.

ઘંટનો રણકાર, ને આઝાનનો પણ સાદ છે,
માનવીની ભીતરે એકે મિનારો પણ નથી.

ફૂલ છોડી વાયરા સાથે ભમે છે આ ‘પરાગ’,
ડાળ છૂટી, ને હવે ક્યાંયે ગુજારો પણ નથી.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #અધવચ #એકલતા #સ્થળાંતર #માનવતા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #InBetween #Rootless #Migration #Humanity #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખનહીં પૂછુંઆગલો લેખ →ભીતરનો દીવો