← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

અભાવ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

તું ગયો ને ઓસરીનો હીંચકો સૂનો થયો,
સાંજ પડતાં ગાજતો એ ડાયરો સૂનો થયો.

એ જ ખુરશી, એ જ છાપું, એ જ ચાનો કપ છતાં,
ફેરવે ના કોઈ પાનાં, ઓટલો સૂનો થયો.

ઝૂલતું’તું જે ફળીમાં હાસ્ય તારું ખડખડાટ,
એ વગર આખોય ઘરનો માંડવો સૂનો થયો.

ખેતરેથી સાંજ ઢળતાં આવતો તું ગાય લઈ,
એ ધણી વિણ આજ આખો ગોંદરો સૂનો થયો.

ફૂલ તો ખીલે પરાગે, તોય સૌરભ ક્યાં હવે?
વડ ગયો, ને સાથ આખો છાંયડો સૂનો થયો.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #પિતા #અભાવ #સ્મૃતિ #ખાલીઘર #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Father #Absence #Grief #EmptyHome #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખઆખરી પળઆગલો લેખ →તને સાચવું