આટલું ના હસ

આટલું ના હસ, સાજન, આટલું ના હસ,
મારું હૈયું કાચનું, એમાં તિરાડ પડે બસ.

હસે તું ત્યાં ફૂલો ખીલે, ઝરણાં ગાવા લાગે,
ગામની ગોરી પાણી ભરતાં ગાગર ભૂલી ભાગે;
મારી નીંદર ઊડી ગઈ, હવે છું તારે વશ…
આટલું ના હસ…

હસવું તારું વાંસળી જેવું, મન મારું ગોકુળ,
દહીં વલોવું, માખણ ભૂલું, ભૂલું ચૂલો ને ધૂળ;
સાસુ પૂછે: ‘વહુ, શું થયું?’ — હું શરમાઈ જાઉં ખસ…
આટલું ના હસ…

પરાગ કહે: આ પ્રીતની રીત છે, હસવું એ જ બહાનું,
એક સ્મિતમાં આખો ભવ, ને આખા ભવનું ગાણું;
હસતો રહેજે સાજન, મને તારા હાસ્યનો રસ…
આટલું ના હસ…

– પરાગ રતનપરા