આંખ મીંચીને જોયું

આંખ મીંચીને જોયું ત્યારે આખું ગામ દેખાયું રે,
ઉઘાડી આંખે જોયું’તું, તો કાંઈ ના સમજાયું રે.

ઉઘાડી આંખે દીઠી ભીંતો, દીઠાં બંધ કમાડ,
મીંચી આંખે દીઠો વડલો, દીઠો ગામનો પ્હાડ;
ઉપર ઉપર જોયું એમાં ભીતર ક્યાં વંચાયું રે…
આંખ મીંચીને…

ઉઘાડી આંખે માણસ દીઠા, દીઠાં લાખો મ્હોરાં,
મીંચી આંખે માના હાથે ઘૂંટ્યા ઘીના કોળાં;
દુનિયા જોઈ પણ જાત ન જોઈ, એ જ મને પરખાયું રે…
આંખ મીંચીને…

પરાગ કહે: આ આંખ તો બારી, જોનારો છે ભીતર,
મનનો દીવો બળતો રાખો, પછી ન લાગે ભીતિ, ડર;
મીંચેલી પાંપણમાં મેં તો આખું આભ સમાયું રે…
આંખ મીંચીને…

– પરાગ રતનપરા