આગેવાન

આવ્યા આવ્યા રે આગેવાન, ગળે ગલગોટાના હાર,
માથે ટોપી, મોઢે મીઠું, ખિસ્સાં ભારોભાર!

ભાષણમાં તો ગંગા વહાવે, ગામ બધું ભીંજાય,
ઘેર જઈને જુએ તો કૂવો સૂકો ને સૂકાય;
વાયદાની ખીચડી રાંધે, પણ ના દાણો, ના જાર…
આવ્યા આવ્યા રે…

ગરીબના ઘર જમવા આવ્યા, કૅમેરા લઈ સાથ,
અડધો કોળિયો મોંમાં મેલ્યો, ધોયા સાબુથી હાથ;
છાપે છપાયું: ‘નેતા જનતાના સાચા તારણહાર!’
આવ્યા આવ્યા રે…

પરાગ કહે: આ હાર ગલગોટાના સાંજે કરમાય,
પણ ખુરશીનો મોહ તો એવો, ક્યારેય ન મૂરઝાય;
જનતા ભોળી તાળી પાડે, ફરી ફરી સો વાર…
આવ્યા આવ્યા રે…

– પરાગ રતનપરા