← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

આ હુંપણું

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

મંચ મળતાં, હાર મળતાં, ચમકતું આ હુંપણું,
મિત્રનું ઘર જોઈ મોટું, ખટકતું આ હુંપણું.

નામ માટે, દામ માટે, માન માટે રાતદિન,
આ ગલીથી એ ગલી બસ ભટકતું આ હુંપણું.

જે ભરેલો હોય, એ તો ચૂપ ઊભો છે સદા,
ખોખલું છે, એટલે તો છલકતું આ હુંપણું.

ના ખુદાનું નામ, ના તો દેશનો ઝંડો કશો,
છાપરે મારા ધજા થઈ ફરકતું આ હુંપણું.

આ ‘પરાગે’ જોઈ લીધું: નમ્ર ત્યાં પ્હોંચી ગયા,
દ્વાર નીચું મંદિરે, ત્યાં અટકતું આ હુંપણું.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #અહંકાર #હુંપણું #નમ્રતા #આત્મનિરીક્ષણ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Ego #Humility #SelfReflection #Vanity #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખછૂટે નહીંઆગલો લેખ →બે કપ