ઇજનેરી બૂસ્ટ માળખું

કોઈ માણસનું કામ માપવું હોય ત્યારે મોટા ભાગના મેનેજરો એક જ ભૂલ કરે છે. તેઓ વર્ષના અંતે એક ગુણ આપી દે છે. દસમાંથી સાત કે આઠ. આ આંકડો અર્થહીન છે. કામ માણસના રોજિંદા વર્તનમાં છુપાયેલું હોય છે, કોઈ એક સુકા સ્કોરમાં નહીં. ઇજનેરી બૂસ્ટ માળખું આ જ સડેલી પ્રથા સામે ઊભો થયેલો વ્યવહારુ નુસખો છે. એ માત્ર પરિણામ નથી જોતું, પણ એ પરિણામ પાછળનું પુનરાવર્તિત વર્તન તપાસે છે.

આ વિચાર ટેકનોલોજી મેનેજમેન્ટના લેખક એન્ટન ઝાઇડેસે ૨૦૨૪માં લીડડેવ પ્લેટફોર્મ પર રજૂ કર્યો હતો. એમનો તર્ક સ્પષ્ટ હતો. સોફ્ટવેર એન્જિનિયર સારો કોડ લખે છે કે નહીં તે માત્ર લાઈબ્રેરીના આંકડાથી ખબર નથી પડતી. તે સાથીદારો સાથે કેવી રીતે સંવાદ કરે છે, ભૂલો સુધારવાની તેની ટેવ કેવી છે અને તે સમસ્યા ઉકેલવા કઈ પદ્ધતિ વાપરે છે, આ બધું સતત ટ્રેક કરવું પડે. વર્તન અને નક્કર પરિણામોને એક માળખામાં ગોઠવીને ચોક્કસ માર્ગદર્શન આપવું, એ આ પદ્ધતિનો મુખ્ય હેતુ છે.

આ મોડેલ મહત્વનું છે કારણ કે તે મોઘમ ટીકાને ખતમ કરે છે. "તમારે સુધરવું પડશે" એવો ઠાલો ઉપદેશ આપવાને બદલે તે ચોક્કસ આંગળી ચીંધે છે કે કયું પગલું બદલવાનું છે. વ્યક્તિને ખબર પડે છે કે તેના કયા રોજિંદા વલણથી ટીમની ગાડી અટકે છે. જ્યારે તમે વર્તણૂકને માપવા યોગ્ય બનાવો છો, ત્યારે સુધારો આપોઆપ શરૂ થઈ જાય છે. હવાઈ વાતો બંધ થાય છે અને જમીની કામ દેખાય છે.

આપણી સહકારી ડેરીનું ઉદાહરણ લો. ગામડાની ડેરીમાં વર્ષના અંતે માત્ર એટલું જોઈને સેક્રેટરીને બોનસ ન અપાય કે દૂધનું કલેક્શન કેટલું વધ્યું. સાચું માળખું એ જોશે કે રોજ સવારે દૂધ માપવાની મશીનરી કેટલી ચોકસાઈથી સાફ થાય છે, ફેટ માપતી વખતે ખેડૂતો સાથે તેનો વ્યવહાર કેવો રહે છે અને હિસાબમાં કોઈ ગરબડ થાય ત્યારે તે કેટલી ઝડપે સુધારે છે. આ નાની, નિયમિત ક્રિયાઓ જ આખી ડેરીની વિશ્વસનીયતા નક્કી કરે છે. એક વાર મોટો આંકડો આવી જવો એ અકસ્માત હોઈ શકે, પણ સાચું વર્તન રોજિંદી ટેવ છે.

પરિણામ એ ભૂતકાળનો ફોટોગ્રાફ છે, પણ માણસની રોજની ટેવો એ આવતીકાલનો સાચો એકસ-રે છે.