દ્વોર્સ્કી ક્ષમતા

અમુક માણસો ક્યારેય થાકતા નથી. તમે એમના ખભા પર બે ગણું કામ નાખો, તો પણ એમનો ચહેરો બદલાતો નથી. તેઓ ફરિયાદ નથી કરતા, મોટા ભાષણો નથી આપતા અને કોઈ ઈનામની ભીખ નથી માગતા. આ કોઈ તપસ્યા નથી, એમનો કુદરતી સ્વભાવ છે. અર્થશાસ્ત્રી ટાઇલર કોવેન અને ઉદ્યોગસાહસિક ડેનિયલ ગ્રોસે ૨૦૨૨ના પોતાના પુસ્તક 'ટેલેન્ટ'માં આ લક્ષણને 'દ્વોર્સ્કી સ્ટ્રેન્થ' નામ આપ્યું. આ શબ્દ એમણે સાથીદાર ડેવિડ દ્વોર્સ્કીના કામ કરવાની અસાધારણ આંતરિક તાકાત પરથી બનાવ્યો હતો.

આ કોઈ બાહ્ય ઉત્સાહ નથી. મોટેભાગે મોટિવેશનલ વીડિયો જોઈને લોકો બે દિવસ દોડે છે અને ત્રીજા દિવસે ખાટલા ભેગા થાય છે. દ્વોર્સ્કી ક્ષમતા શાંત હોય છે. એવા લોકોને વધુ કામ કરવું બોજ લાગતું જ નથી. ભારે શ્રમ એમના માટે કોઈ સજા નથી, સામાન્ય દિનચર્યા છે. પ્રતિભા ઓળખતી વખતે આખી દુનિયા ડિગ્રી કે બુદ્ધિમત્તા જુએ છે, પણ કોવેન કહે છે કે અસલી મૂડી આ અખૂટ સ્ટેમિના છે.

આ વિચારનું મહત્ત્વ મુશ્કેલ પરિસ્થિતિઓમાં સમજાય છે. જ્યારે સામાન્ય લોકો તણાવમાં તૂટી પડે છે, ત્યારે આ માણસ વગર હોબાળે આગળ વધતો રહે છે. તે ટીમ માટે એવો થાંભલો બને છે જેનું વજન કોઈ માપતું નથી, પણ આખી ઈમારત એના પર જ ટકેલી હોય છે.

ભારતીય રાજકારણની ચૂંટણીઓ આ તાકાતની સૌથી મોટી કસોટી છે. ધારો કે એક જિલ્લા સ્તરનો ચૂંટણી પ્રચારક છે. મે મહિનાની બપોરે ૪૪ ડિગ્રી તાપમાનમાં એ પંદર ગામો ખૂંદી વળે છે. સવારે પાંચ વાગ્યે કાર્યકરો સાથે બેઠક, બપોરે બૂથ મેનેજમેન્ટ, સાંજે ઉમેદવારની રેલી અને રાત્રે બે વાગ્યા સુધી મતદાર યાદીની ચકાસણી. કોઈ મીડિયા એનું નામ નથી લેતું. નેતાઓ સ્ટેજ પર ચમકે છે, પણ પાયાનું આખું યુદ્ધ આ માણસના દમ પર લડાય છે. બીજા પક્ષના હોંશિયાર પ્રવક્તાઓ ટીવી પર ડિબેટ જીતી શકે, પણ જમીન પર આ અદ્રશ્ય બળદ જેવો કાર્યકર જ પરિણામ પલટે છે.

મોટી બુદ્ધિ યોજનાઓ બનાવી શકે છે, પણ પરિણામ હંમેશાં ન થાકનારા ખભા જ લાવે છે.