વૈશાખી કૂંપળ

વૈશાખે લીમડે ફૂટી કૂંપળ, તાકી રહી આકાશ,
ધગધગતી લૂમાં પણ એને વરસાદની છે આશ.

તળાવ સુકાયું, તરડ્યું તળિયું, ઢોર ઊભાં ઉદાસ,
ચકલાં ચાંચ ઉઘાડી બેઠાં, આખા ગામે પ્યાસ;
તોય લીલીછમ કૂંપળ બોલી: ‘આવશે, રાખો વિશ્વાસ.’
વૈશાખે લીમડે…

ખેડુ ઊભો શેઢે, હાથે નેજવું કરીને ભાળે,
ઘરમાં બા માટલાં ઊંધાં વાળી, છેલ્લું પાણી ગાળે;
કૂંપળ કહે: ‘મારા જેવો રાખો ભીનો શ્વાસ.’
વૈશાખે લીમડે…

પરાગ કહે: આ કૂંપળની તો ઝાઝી નથી ઉંમર,
તોય એણે જોઈ લીધું છે ચોમાસાનું અંબર;
જે ઝંખે છે સાચા મનથી, એને મળે ઉજાસ.
વૈશાખે લીમડે ફૂટી કૂંપળ…

– પરાગ રતનપરા