વધારાની થાળી

સાંજ પડતાં એક થાળી આજ પણ વધતી રહે,
ને ઝરૂખે એક દીવો રાતભર બળતો રહે;
એ ગયો પરદેશ, વીત્યાં વર્ષ દસ, ના આવિયો,
તોય માની આંખ સામે પંથ ઊઘડતો રહે.

– પરાગ રતનપરા