વાંસળી મૂકી જા

કાનુડા, તેં પૂછ્યું: ‘ગોકુળ છોડી જાઉં તો તું શું કરશે?’
વાંસળી મૂકી જા, રાધા તો એના છિદ્રે છિદ્રે ઠરશે.

જમુનાને તીરે બેસીને હું વાંસળીમાં ફૂંક મારીશ,
તારા સૂર તો નહીં નીકળે, પણ તારું નામ પુકારીશ;
પવન આવીને પૂછશે: ‘રાધા, આ કોણ રડે છે?’ ત્યારે હસશે…
વાંસળી મૂકી જા…

મથુરાના મહેલે જાજે, તને રાજનો મુગટ મુબારક,
મારે તો આ કદંબ નીચે મોરપીંછનો એક જ ચાહક;
તું રાજા થઈ ભૂલી જાશે, પણ ગોકુળ કદી ન વિસરશે…
વાંસળી મૂકી જા…

પરાગ કહે: આ પ્રશ્ન તમારો, ને રાધાનો ઉત્તર મૌન,
જ્યાં બે જીવ એક જ હોય ત્યાં કોણ જાય ને રહે કોણ?
કાનો જાતાં જાતાં સમજ્યો — વાંસળી રાધા વિના ન સરશે…
કાનુડા, તેં પૂછ્યું, ને રાધા હસી: ‘તું જ મારામાં ફરશે.’

– પરાગ રતનપરા