ઉંબર ઓળંગી

ઉંબર ઓળંગી હું ચાલી, ગામ આખું ઝાંપે,
કોઈ આંખ કાઢે, કોઈ હસે, કોઈ હૈયામાં કાંપે.

દફતર લઈને ભણવા ચાલી, બસની પહેલી સીટે,
ઓઢણીનો છેડો ઊડ્યો, ને સપનાં ઊડ્યાં પીઠે;
બાપુ મૂછમાં હસ્યા, ને માએ નજર ઉતારી ઝાંપે…
ઉંબર ઓળંગી હું ચાલી…

કાકી બોલ્યાં: ‘છોરી ભણશે, તો ઘર કોણ ચલાવશે?’
દાદી બોલ્યાં: ‘મારી પોતી આખું જગ ચલાવશે!’
ગામને ચોરે ચર્ચા ચાલી, વડલો ઊભો કાંપે…
ઉંબર ઓળંગી હું ચાલી…

પરાગ કહે: ઉંબર ઓળંગ્યો, પાછો ના વાળ્યો પગ,
ઉંબર નહીં, એ સીમા હતી, ને સામે આખું જગ;
એક દીકરી ભણે, તો દીવો પેઢીઓ સુધી તાપે…
ઉંબર ઓળંગી હું ચાલી…

– પરાગ રતનપરા