તરસ

મેહ વરસે છે ધરા પર, ને તરસ આ દેહની,
ક્યાં બુઝાવે કોઈ વાદળ, આ તરસ તો સ્નેહની?
ખેતરે તો મોલ ઊગ્યા, ઝાડ પણ લીલાં થયાં,
આંખમાં ઊગી નથી એકે ય કૂંપળ નેહની.

– પરાગ રતનપરા