સ્વપ્રેમનું અગ્નિપરીક્ષણ

લેખક: પરાગ રતનપરા

આ સવારે જાગ્યો ત્યારે અરીસામાં મારું પ્રતિબિંબ જોયું અને વિચાર્યું - આ કોણ છે? હા, હા, આ પ્રશ્ન... આ શાશ્વત પ્રશ્ન જે દરેક ક્ષણે મને ઘેરી વળે છે. બીજાને પ્રેમ કરવો - કેટલું સરળ! કેટલું સુખદ! પણ પોતાને? આહ, એ તો દહકતા અંગારાને આલિંગન આપવા જેવું...

મનની ગલીઓમાં ભટકતો હું, શોધું છું એ સત્યને જે કદાચ છુપાયેલું છે મારી જ અંદર. બહારની દુનિયામાં પ્રેમ શોધવો - એ તો પલાયન છે, એક મધુર પલાયન. પ્રિયતમાની આંખોમાં પોતાને જોવું, મિત્રોના હાસ્યમાં પોતાને ભૂલવું - કેટલું સહેલું! પણ એકલતામાં? રાત્રિના અંધકારમાં જ્યારે કોઈ સાક્ષી નથી, ત્યારે?

વિચારોનો પ્રવાહ... અવિરત... અખંડ... જેમ ગંગા વહે છે તેમ મારા મનમાં પ્રશ્નો વહે છે. શું હું મારી જાતને સ્વીકારી શકું છું? મારી ભૂલો, મારી નિષ્ફળતાઓ, મારા અંધકારમય ખૂણા - એ બધાને આલિંગન આપી શકું?

સ્વપ્રેમ - એ નથી અહંકાર, નથી આત્મમુગ્ધતા. એ છે સત્યનો સ્વીકાર, પોતાની મર્યાદાઓનું આલિંગન. જેમ સૂર્ય પોતાના જ પ્રકાશમાં ચમકે છે, તેમ માનવીએ પોતાના જ અસ્તિત્વમાં પ્રકાશ શોધવો જોઈએ.

અને છેવટે... છેવટે આ પ્રવાસ અનંત છે. દરેક દિવસ એક નવી શરૂઆત, દરેક ક્ષણ એક નવો પ્રયોગ. પોતાને પ્રેમ કરવાનું શીખવું - એ જ કદાચ જીવનની સૌથી મોટી સિદ્ધિ છે, સૌથી મોટું સાહસ છે.