જીવન ના લોચા: એક એવરેજ ગુજરાતી ની કહાની

મારા પિતાશ્રી હંમેશા કહેતા, "બેટા, નોકરી એટલે શું? સિક્યોરિટી!" અને મેં પણ માની લીધું કે એમની વાત સાચી છે. જેમ "અન્ન, વસ્ત્ર અને મકાન" આપણી મૂળભૂત જરૂરિયાતો છે, એમ ગુજરાતી માણસ માટે "સિક્યોરિટી, સિક્યોરિટી અને સિક્યોરિટી" એ સૌથી મોટી જરૂરિયાત છે. અને હા, ચોથી જરૂરિયાત "ફિક્સ્ડ ડીપોઝીટ" પણ ખરી.

અમે એવરેજ ગુજરાતીઓ એટલે 'રિસ્ક-એવર્સ' ની ચરમસીમા. અમારી દુનિયામાં સાહસ એટલે શું? અમદાવાદના CG રોડ પર ખુલ્લેઆમ વેજ પિઝ્ઝામાં extra cheese મંગાવવી. બસ, આટલું જ અમારું એડવેન્ચર.

"કેમ છો, મજામાં?" આ છે અમારું ફેવરિટ ડાયલોગ. પણ આની પાછળનો નિયમ એ છે કે જવાબમાં કોઈએ "not fine" એવું નથી કહેવાનું. જવાબ હંમેશા "મજામાં" જ હોવો જોઈએ, પછી ભલે તમે લાઈફ ના કિતના ભી locha માં હો.

આજકાલ અમારા યુવાનો "startup" ની વાતો કરે છે. અરે ભાઈ, startup શું છે? બાપુજીના પૈસાથી બે-ચાર મહિના ની મસ્તી અને પછી CA થઈને પપ્પા ની ફર્મમાં જોડાઈ જવાનું! Startup ના નામે જસ્ટ ટાઈમપાસ.

સમાજના "log kya kahenge" સિન્ડ્રોમથી અમને એલર્જી છે અને તેથી જ અમારી લાઈફ ના મોટાભાગના નિર્ણયો આ સિન્ડ્રોમ પર આધારિત હોય છે. ભણવાનું જોઈએ - એન્જિનિયર અથવા ડોક્ટર. પરણવાનું - સારા પરિવારમાં અને વિદેશ ના PR સાથે. રહેવાનું - પ્રેસ્ટિજિયસ સોસાયટીમાં, પછી ભલે EMI ભરવા માટે ખિસ્સા ખાલી થઈ જાય.

ઓફિસમાં બોસ ઓવરટાઈમની વાત કરે છે ત્યારે નોકરીદારોના જીવમાં જીવ નથી રહેતો. પણ મેથ્સ તો જુઓ. શનિવારે સવારે ઓવરટાઈમ કરવા જાઓ, એ પહેલા શુક્રવારે રાતે ટ્રાફિકમાં બે કલાક ફસાઈને ઘરે આવો, પછી બીજા બે કલાક ફેમિલી સાથે આર્ગ્યુમેન્ટ કરો કે "હું શું કરું? નોકરી છે!" આવા stress માં તો ઓવરટાઈમ ના પૈસા દવાઓમાં ખર્ચાઈ જશે!

યાદ છે ને, અમારા ત્યાં એક કહેવત છે - "પહેલું સુખ તે જાતે નર્યા!" પણ આજકાલ તો ગુજરાતીઓનું સુત્ર થઈ ગયું છે - "પહેલું સુખ તે જાતે diet કર્યા!" અને સવારે ચાર વાગ્યે ઉઠીને ઢોકળા ખાવા બાવળની નીચે exercise કરવા દોડે. પછી WhatsApp ગ્રુપમાં motivation ની શાયરીઓ forward કરે, જેને કોઈ read નથી કરતું.

કોરોના પછી તો અમારા લોકલ મોલમાં એક નવી ટ્રેન્ડ શરૂ થઈ ગઈ છે - "shopping-કમ-સેલ્ફી-tour". પહેલા તો આખો દિવસ shopping માં slippers પહેરીને જતા, હવે તો જોઈએ તો નર્યા fashion icons! પાંચસો રૂપિયાની કોફી ના કપ સાથે Instagram સ્ટોરીમાં શેર કરીને #WeekendVibes ટેગ લગાવે. કોફી હજી ઠંડી પણ ના થઈ હોય ત્યારે તો એમના caption ready: "Life is what happens between coffee and dreams". અરે ભૈ, coffee પી લે પહેલા!

મોટાભાગના ગુજરાતીઓની જિંદગી "EMI-કમ-FD-કમ-થોડા-ફોન-પે-શેર" આ ફોર્મ્યુલા પર ચાલે છે. સવારે નોકરીએ જાય, સાંજે થાકેલા આવે, meme જોઈને હસે, ફરી કામે જાય. weekend પર shopping કરે, ખાવા જાય, અને ખાધા પછી કહે - "આ શું ખાધુ, આટલા પૈસામાં મારી મમ્મી ૧૦ જણને જમાડી દે."

પરિવારમાં કોઈ વિદેશ જાય તો હવે તો ગિફ્ટ લિસ્ટ WhatsApp પર મોકલી દેવાય. અરે ભાઈ, અમેરિકા ની flight ૨૦ કિલો જ allow કરે છે, તારું ગિફ્ટ લિસ્ટ ૪૦ કિલો નું છે! પરદેશમાં આપણા લોકો વિદેશી પાડોશીઓને ભારતીય ખાવાનું offer કરતા ડરે, કારણકે "અમેરિકન લોકો મરચું નહીં ખાઈ શકે." પણ એમને ખબર નથી કે અમેરિકનો ૧૦ નંબરના હોટ સોસ ના જલસા કરે છે!

અમારા રિલેશનશિપ ની ફિલોસોફી સરળ છે - "તું મને મુરબ્બો આપ, હું તને ઢોકળા આપીશ." બસ, આટલું જ અમારું Give and Take! બાકી આજકાલના young couples તો "space" અને "boundaries" ની વાતો કરે છે. Space? ગુજરાતમાં? જ્યાં ૧૫૦૦ સ્ક્વેર ફૂટ ના ફ્લેટમાં ત્રણ પેઢીઓ એકસાથે રહે છે, ત્યાં space કયાંથી લાવવી?

આપણા લોકો "life ના locha" ને પણ style થી જીવે છે. કોઈ પણ પ્રોબ્લેમનો સોલ્યુશન - "ચા પીને વાત કરીએ" અથવા "આવતી કાલે જોઈ લઈશું". કાલનું કામ આજે અને આજનું કામ "પછી" પર છોડવું, એ અમારી speciality.

છેલ્લે, મારી ફિલોસોફી: "જિંદગી છે, જી લો ગુજરાતી style માં - થોડી કંજૂસાઈ, થોડા ઢોકળા, અને ઘણા બધા family forwards."

- પરાગ રતનપરા

જો તમને આ લખાણ ગમ્યું હોય તો કૃપા કરીને શેર કરજો, અને ના ગમ્યું હોય તો ખુલ્લેઆમ કૃતિની ટીકા કરવાની છૂટ છે.