← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

સૂરજ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

નથી ઘર જોઈને આવે, બધે સરખો બળે સૂરજ,
ગરીબોના ય નળિયામાં સવારે ઝળહળે સૂરજ.

પિતાજીના ખભે બેસી પકડવા હાથ લંબાવ્યો,
હવે ના એ ખભો, ને રોજ આંખોમાં ઢળે સૂરજ.

કહે નેતા: ‘અમારા રાજમાં તો રોજ ઊગે છે’,
અમે બોલ્યા: ‘વિના લાંચે ભલા! ક્યાં નીકળે સૂરજ?’

પસીનો જ્યાં પડે છે ખેતરે મજદૂરનો ભીનો,
ત્યહીં એ ટીપમાં ઝૂકી, નમીને પીગળે સૂરજ.

પરાગે ના કદી રાખી અમાસોની કશી ચિંતા,
ગઝલનો શેર ઊગે તો હૃદયમાં પણ મળે સૂરજ.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #સૂરજ #સમાનતા #પિતા #શ્રમ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #TheSun #Equality #FatherMemories #DignityOfLabour #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખહાથમાંઆગલો લેખ →પણ ક્યાં છે, કહો?