← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

શબદ વાગ્યો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

નથી પોથી, નથી માળા, હૃદય-પ્રાણે શબદ વાગ્યો,
પરોઢે ઝાલરે, ને સાંજના ટાણે શબદ વાગ્યો.

ઘણા જન્મો ભટક્યો હું અજાણ્યા જેમ મારાથી,
હવે ભીતર ભણી ધીમે મને તાણે, શબદ વાગ્યો.

ફકીરો ચૂપ બેઠા છે, ન માગે, ના કશું આપે,
હૃદયના નાદને એ તો હવે માણે, શબદ વાગ્યો.

નથી શાળા, નથી પોથી, કબીરાની કલમ ક્યાં'તી?
છતાં આખું જગત એને હજી જાણે, શબદ વાગ્યો.

પરાગે ફૂલને પૂછ્યું, 'તને કોણે જગાડ્યું'તું?'
કહે એ: 'રોજ પરભાતે, નવે ભાણે શબદ વાગ્યો.'

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #શબદ #સંતવાણી #ગુરુ #અધ્યાત્મ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #TheWord #SaintPoetry #Awakening #Mysticism #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખખુલ્લો વેદઆગલો લેખ →શૂન્યમાં