સવાર

હો ભલે કાળી અમાસી, ને ભલે અંધાર છે,
એક તારો ટમટમે, એ પણ ખરો આધાર છે;
દુઃખ પણ મે’માન જેવું, બે ઘડી બેસી જશે,
ને સવારે તો ફરી ઝળહળ થતો સંસાર છે.

– પરાગ રતનપરા