સવાર થાશે જ

રાત ભલે ને લાંબી, સાજન, સવાર થાશે જ,
ભીંજેલી આ પાંપણ ઉપર સૂરજ આવશે જ.

કૂકડો બોલે કે ન બોલે, પૂરવ રાતું થાશે,
પંખી ગીત ગાય કે નહીં, ઝાકળ તો મલકાશે;
અંધારું તો મહેમાન છે, ઘર તો ઉજાસનું જ…
રાત ભલે ને લાંબી…

ખેડુ વાવે બીજ, ભરોસો મેઘ ઉપર રાખી રાખી,
પંખી માળો બાંધે, કાલની કોઈ ખબર ન રાખી;
ભરોસો તો શ્વાસ સમો છે, એ વિના જીવાય ના જ…
રાત ભલે ને લાંબી…

પરાગ કહે: આ ફૂલ ખીલે છે ખાતરી વિના કોઈ,
ભમરો આવે કે ના આવે, તોય રહે એ મોહી;
તું પણ ખીલી જા, સાજન, તારી મ્હેક પહોંચશે જ…
રાત ભલે ને લાંબી…

– પરાગ રતનપરા