સરોવર

ગામને પાદર સરોવર સોહે, જાણે આભનો અરીસો,
પનિહારીનાં બેડાં ઝૂલે, ને કમળ કરે ઈશારો.

સવારે સૂરજ નાહવા આવે, સાંજે ચાંદો તરતો,
બગલો એક પગે ધ્યાન ધરે, ને દેડકો ભજન કરતો;
પાળે બેઠાં દાદા કહે: આ જળ છે ગામનો સહારો…
ગામને પાદર…

ભેંસો નાહે, છોરાં કૂદે, ધોબીઘાટે ગાણાં,
કાંઠે બેસી વાતો કરતી વહુવારુ શરમાણાં;
વડની છાયા જળમાં ઝૂલે, પંખીનો કલબલ સારો…
ગામને પાદર…

પરાગ કહે: આ સરોવર તો ગામનું મીઠું મન છે,
જ્યાં સુધી એમાં પાણી છે, ત્યાં સુધી આ જીવન છે;
એને સાચવજો, ભાઈ, નહીં તો સૂકો થાશે કિનારો…
ગામને પાદર…

– પરાગ રતનપરા