← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

સાંજનો સાજ

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

સાંજનો ધીમો ગળેલો આ ઉદાસ અવાજ છે,
ઓરડામાં તંબુરાનો એક જૂનો સાજ છે.

ધુમ્મસો બારી ઉઘાડી ઓરડામાં આવિયાં,
કોણ લાવ્યું? તો કહે: આ સાંજનો જ રિવાજ છે.

કોઈ ખૂણે ચા ઠરી ગઈ, કોઈ ખૂણે યાદ પણ,
બેઉ ઠંડાં થઈ ગયાં, બસ એટલો જ મિજાજ છે.

ગીત પૂરું થઈ ગયું પણ ગાયકી તો ગુંજતી,
બા ગયાં, પણ ઓસરીને આજ પણ એ લાજ છે.

વૈદ્ય બોલ્યા: ‘રોગનો તો હોય ઓસડ કોઈ પણ,
સાંજ ઢળતી આ ઉદાસીનો કશો ન ઇલાજ છે.’

હોઠ પર તો ગીત છે, ને આંખ ભીની છે, ‘પરાગ’,
એ જ ભીની આંખ મારી આ ગઝલનો તાજ છે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #ઉદાસી #સાંજ #બાનીયાદ #સૂરીલીપીડા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #EveningMelancholy #MusicOfSorrow #MotherMemories #TearsAndSong #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખરફૂગરઆગલો લેખ →રિસાયેલી જિંદગી