રીસ મૂકી દે

રીસ મૂકી દે, વાલમ, હવે ઝરૂખે ઢળી છે સાંજ,
ચૂલે ઠરી ગઈ રોટલી, ને આંખે ઠર્યું છે આંજ…

ચૂલો ઠર્યો, ને ઠરી ગઈ મારી સાંજની સઘળી હોંશ,
પાણિયારે બેડું પૂછે, ‘કેમ રિસાયો તારો ઓશ?’
રીસ તો રાખ્યે ના રહે, એ તો પાંચ ઘડીનો સાજ…
રીસ મૂકી દે, વાલમ…

ભૂલ મારી હોય તો લે, હું બે હાથે માગું માફ,
પણ મૌન તારું એવું વાગે, જાણે કાંટાળું સાફ;
એક બોલ તું બોલી દે, ને ખીલી ઊઠે મારી લાજ…
રીસ મૂકી દે, વાલમ…

પરાગ કહે: પ્રીતમાં રીસ તો મીઠું ચપટીક નમક,
વધારે પડે તો ખારું, ને ઓછું પડે તો ચમક;
પાસે આવ, ને જો, ઝરૂખે ઊગ્યો છે ચાંદો આજ…
રીસ મૂકી દે, વાલમ…

– પરાગ રતનપરા