પ્રીતનો પ્યાલો

પ્રીતનો પ્યાલો પીધો રે સાજન, પ્રીતનો પ્યાલો પીધો,
ઘૂંટડે ઘૂંટડે જીવતર આખું તારે નામે કીધો.

પહેલો ઘૂંટ ભર્યો ને મારી આંખ્યું થઈ ગઈ રાતી,
બીજો ઘૂંટ ભર્યો ને ગાતી ભૂલી ગઈ હું વાતી;
ત્રીજે ઘૂંટે ગામ ભૂલી, ને ભવનો મારગ સીધો…
પ્રીતનો પ્યાલો…

કોઈ કહે આ ઘેલી થઈ, કોઈ કહે આ જોગણ,
મેં તો મારી ઓઢણીમાં બાંધ્યું આખું ઓગણ;
લોક ભલેને લાખ કહે, મેં મારો મારગ લીધો…
પ્રીતનો પ્યાલો…

પરાગ કહે: આ પ્યાલો ખાલી થાય નહીં રે કો’દી,
જેટલું પીઓ એટલો ભરાય, એવી એની ગોદી;
અમરત જેવો સ્વાદ છે એનો, ભલે લાગે કડવો-સીધો…
પ્રીતનો પ્યાલો…

– પરાગ રતનપરા