← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

પીંજરો

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

આંખમાંથી જીવ ઊડ્યો, પીંજરો ઊડી ગયો,
ને પછી એની જ પાછળ વાયરો ઊડી ગયો.

રોજ ચણવા આવતું’તું ઓસરીમાં જે સદા,
એ ગયું, તો સંગ એનો ઉંબરો ઊડી ગયો.

એક ટહુકો જ્યાં સુધી’તો, ત્યાં સુધી ઊભો હતો,
એ ગયો ટહુકો, પછી તો ડુંગરો ઊડી ગયો.

બાળપણમાં મેં ગિલોલે એક ચકલીને હણી,
આજ લગ છાતી મહીં, ક્યાં કાંકરો ઊડી ગયો?

જ્યાં વડીલો સાંજ ટાણે બેસતા’તા, હે ‘પરાગ’,
આજ તો એ ગામનો પણ ચોતરો ઊડી ગયો.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #પંખી #આત્મા #ગામડું #ખાલીપો #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Bird #SoulFlight #VanishingVillage #Emptiness #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખશાંતઆગલો લેખ →કાગળની હોડી