પહેલી નજર

કૂવાને કાંઠે એણે ઘડો ભર્યો, ને મેં તો સિંચી નજર,
છલક્યો ઘડો કે છલક્યું હૈયું, એની કોને ખબર?

દોરડું સરક્યું હાથથી ને ઘડો ગયો ઊંડે,
એ હસી, ને મારા હૈયે વાગ્યા ઢોલ ને ઝૂંડે;
ગામ આખું જોતું રહ્યું, ને અમે થયાં બેખબર…
કૂવાને કાંઠે…

બેડું માથે મૂકી એ તો ચાલી ઝમઝમ ઝાંઝર,
પગલાં પાડી ગઈ મારા કાળજાને કાંકર;
પાછું વાળી જોયું એક જ વાર, ને થયું અમર…
કૂવાને કાંઠે…

પરાગ કહે: પહેલી નજરનું પાણી કદી ન સુકાય,
ઘડો ફૂટે, કૂવો પુરાય, તોય તરસ ન જાય;
આજ પણ એ કાંઠે ઊભો, હું ને મારી સફર…
કૂવાને કાંઠે…

– પરાગ રતનપરા