← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

પડઘાય છે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

શબ્દ જ્યાં છોડું, પછી એ પ્રાણમાં પડઘાય છે,
મૌન રાખું તો ગુફા-પાષાણમાં પડઘાય છે.

ગીત જે ગાતી હતી મા ઝૂંપડીમાં રાતના,
કોલસાની ધૂળ વચ્ચે ખાણમાં પડઘાય છે.

યુદ્ધ પૂરું થઈ ગયું, ને ભીષ્મ સૂતા છે હજી,
કૃષ્ણનો એ મૌન ઉત્તર બાણમાં પડઘાય છે.

રોજ મોડો ઘર ફરું છું, બાળ ઊંઘી જાય છે,
દીકરાનો સાદ મારી તાણમાં પડઘાય છે.

ફૂલ ચૂંટી લઈ ગયા સૌ, બાગ ખાલી થઈ ગયો,
આ પરાગ જ મ્હેક થઈ નિર્વાણમાં પડઘાય છે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #પડઘો #મૌન #માનુંગીત #મહાભારત #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Echoes #Silence #MothersSong #Mahabharata #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખત્રણ નાનાં કાવ્યઆગલો લેખ →ચા