પાત્ર-કુપાત્ર

જ્ઞાનની વાત તો કરીએ, ભાઈ, જોઈ પાત્રની પાળ,
કાણા ઘડામાં રેડો તો વહી જાય સઘળો ખાળ.

ભૂખ્યાને રોટલો દેજો, તરસ્યાને દેજો નીર,
પણ ઘમંડીને ઉપદેશ દેતાં થાજો ધીર;
વાંસ સુકાયો હોય ત્યાં ક્યાં ફૂટે કોઈ ડાળ…
જ્ઞાનની વાત…

ઝાકળ પડે જ્યાં કમળ પર, ત્યાં મોતી થઈ ઝળકે,
એ જ ઝાકળ ધૂળમાં પડે તો કાદવ થઈ ભળકે;
વરસાદ સૌને સરખો, પણ ધરતી પાડે ફાળ…
જ્ઞાનની વાત…

પરાગ કહે: પહેલાં પોતે થાજો પાત્ર સુપાત્ર,
ખાલી થાજો, નમતા રહેજો, બાકી સૌ છે માત્ર;
જે નમે છે, તે જ પામે, વાત એ જ છે ત્રિકાળ…
જ્ઞાનની વાત…

– પરાગ રતનપરા