← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

નાનું પડે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

તું હસે તો ઓસરીનું આંગણું નાનું પડે,
ને રડે તો આંખનું આ બારણું નાનું પડે.

ગામથી ઊડી ગયો પરદેશ મોટો દીકરો,
હા, હવે મા-ગોદનું આ પારણું નાનું પડે.

એકલો છું, ને શિયાળો હાડમાં પેસી ગયો,
આગ ચાંપું વન મહીં તો, તાપણું નાનું પડે.

આ ગટરમાં એટલાં કૌભાંડ છે સરકારનાં,
ઢાંકવા જો જાવ તો આ ઢાંકણું નાનું પડે.

આ પરાગે આખરે માનો જ પાલવ ઓઢિયો,
એ પછી તો આભનું પણ ઓઢણું નાનું પડે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મા #પરદેશ #એકલતા #વ્યંગ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #MothersLap #Diaspora #Loneliness #Satire #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખભરોસેઆગલો લેખ →ઠૂંઠાનું ગીત