← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ના ઓળખે

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

સાવ સામે છે છતાં, એ દીકરો ના ઓળખે,
જે ઘસી નાખ્યો પગે, એ ઉંબરો ના ઓળખે.

બાળપણનાં ગીત, સૈયરનાં ય નામો યાદ છે,
સાસરાના ગામનો એ પાદરો ના ઓળખે.

બાપુએ વેણી મહીં ખોસ્યો હતો, એ સાંભરે,
પણ પછી રોપ્યો અમે, એ મોગરો ના ઓળખે.

લાકડીના ટેકણે ચાલે, ઘડીમાં થાકતી,
જે પહેરી નાચતી, એ ઝાંઝરો ના ઓળખે.

‘કોણ છો?’ પૂછે, છતાં ખોળો ધરે છે, ઓ ‘પરાગ’,
બાળ થઈ ગઈ બા, હવે હું આસરો, ના ઓળખે.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મા #સ્મૃતિભ્રંશ #ઘડપણ #મમતા #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Mother #Dementia #OldAge #UnconditionalLove #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખપહેલું સ્મિતઆગલો લેખ →નદીને માફીપત્ર