મોતી થયાં

આંખો ઝરે મા-બાપની, એ ઉંબરે મોતી થયાં,
ટીપાં પડે પરસેવનાં, એ ખેતરે મોતી થયાં.

સરહદ ઉપર જે વીર ગ્યા, પાછા ન આવ્યા ગામમાં,
ખાંભી બની, સિંદૂરથી, એ પાદરે મોતી થયાં.

છોડી પહાડી ગોદ, ને રસ્તે ઘણી ઠોકર સહી,
મીઠી નદી ખારી બની, પણ સાગરે મોતી થયાં.

પાંખો કપાણી, તોય પંખી ગીત ના ભૂલ્યું કદી,
ટહુકા બધા એ કેદના, સૌ પિંજરે મોતી થયાં.

લોકો પરાગે પૂછતા: ‘ક્યાંથી ગઝલ આવી, કહો?’
જે ઘાવ મેં સંતાડિયા, એ ભીતરે મોતી થયાં.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મોતી #પીડા #તપ #સર્જન #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Pearls #PainToBeauty #Sacrifice #Creation #ParagRatanpara