મોટા માણસ

મોટા માણસ, મોટી ગાડી, મોટો એનો બંગલો રે,
પણ દિલનો ઓરડો જુઓ તો સાવ નાનો સંકડો રે!

દાનની તકતી મંદિરે મૂકે, અક્ષર મોટા મોટા,
ઘરના નોકરને પગારમાં કાપે આના-ખોટા;
સો રૂપિયાની ભેટ આપીને પાડે ફોટા જાડા રે…
મોટા માણસ…

પાર્ટીમાં સો ડિશ ખવડાવે, મહેમાન ભરપૂર,
રસ્તે ઊભા ભિખારીને કહે: ‘જા, જા, થા દૂર;’
શૅરબજારનો ભાવ જાણે, ભૂખનો ના જાણે ભાવ રે…
મોટા માણસ…

પરાગ કહે: આ સિક્કાનો તો ખણખણાટ બહુ ભારે,
પણ ગરીબની રોટી જેવી મીઠી ક્યાં છે ક્યારે?
સાચો ધનિક તો એ જ, જે હસતાં વહેંચે છાંયડો રે…
મોટા માણસ…

– પરાગ રતનપરા