← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મૂળમાં

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

પાન પર તડકો, પવન, વરસાદ, પણ ઘર મૂળમાં,
આભ ડાળે, ને નદી ને ગામ-પાદર મૂળમાં.

વીજ, આંધી, પૂર સામે અડગ ઊભું ઝાડ જે,
એ કહે: ‘મેં તો પકડ્યો છે જ પથ્થર મૂળમાં.’

હું વિદેશી ફ્લેટમાં ઊગ્યો, છતાં લીલાશ છે,
એ જ કારણ: ગામ મારો શ્વાસ અંદર મૂળમાં.

ડાળ પર બોલું ભલે હું અન્ય ભાષા રોજ પણ,
માતૃભાષાનું હજી છે આદિ અક્ષર મૂળમાં.

ફૂલ થઈ ઊડી જશે આ મ્હેક, એ સાચું ‘પરાગ’,
તો ય ખરવાનો ન રાખું સ્હેજ પણ ડર મૂળમાં.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મૂળ #વતન #માતૃભાષા #ઓળખ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Roots #Homeland #MotherTongue #Identity #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખપથિકઆગલો લેખ →તારી સાથે હું