← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

મન મહીં

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

આભ વરસે ધોધ થઈને, છે ઉનાળો મન મહીં,
ચૈતરે પણ થરથરાવે, એ શિયાળો મન મહીં.

ઝાડ લીલું, ડાળ ઝૂલે, વાયરો ગાતો રહે,
કોઈ પંખી ના મળે, બસ સાવ માળો મન મહીં.

દીવડા લાખો બળે, તોયે અમાસી રાત છે,
એક સ્મિત તારું ઝગે, ત્યાં તો ઉછાળો મન મહીં.

ઝૂંપડીમાં ગાય ખેડૂ, હોઠ પર મલકાટ છે,
રોટલો ને છાશ, તોયે છે રસાળો મન મહીં.

લોક પૂછે: ‘કેમ હસતો તું સદાયે, ઓ ‘પરાગ’?’
પાનખર બ્હારે ભલે, ઉત્સવ નિરાળો મન મહીં.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મન #ઋતુ #સુખદુઃખ #અંતરમન #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #SeasonsOfMind #InnerWeather #JoyAndSorrow #Mindset #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખસપનુંઆગલો લેખ →તું ને હું