માટીનાં માનવી

અમે તો માટીનાં માનવી રે, ભીના ભીના લોક,
હસીએ તો ખેતર લહેરાય, રડીએ તો સૂનો ચોક.

કોઈ આવે તો પાણી પહેલાં, પછી પૂછીએ નામ,
ભૂખ્યો જાય ન આંગણેથી, એ જ અમારું કામ;
હૈયે હેત ભર્યું છે ભારોભાર, ભલે ખિસ્સે ન રોક…
અમે તો માટીનાં માનવી રે…

શહેરી બોલ્યા: ‘ભોળા છો, તમને સૌ છેતરી જાય,’
અમે હસ્યા: ‘છેતરનારો પણ પેટ ભરીને જાય’;
ભોળપણે અમે જીત્યા, એનો ક્યાંય નથી કૈં શોક…
અમે તો માટીનાં માનવી રે…

પરાગ કહે: આ માટીમાં તો લાગણીઓ ઊગે,
કાંટાળી વાડે ય અહીં તો ગુલાબ થઈને ઝૂકે;
દુનિયા ભલે ને હસે, અમે ના બદલીએ આ ઝોક…
અમે તો માટીનાં માનવી રે…

– પરાગ રતનપરા