← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

માણસ સુધી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

ક્યાં કદી પ્હોંચી શકી છે આ હવા માણસ સુધી,
દેવ સૌ પૂજ્યા, ન પ્હોંચી એ દુઆ માણસ સુધી.

મંદિરે, મસ્જિદ મહીં સૌ દોડતા આવ્યા બધા,
ના ગયું લઈ કોઈ ઈશ્વરની ધજા માણસ સુધી.

ફોનમાં તો સેંકડો મિત્રો, હજારો વાહ-વાહ,
ટેરવાંથી ના વહી સાચી દવા માણસ સુધી.

આ મકાનો તો હવે આકાશને અડતાં થયાં,
ના મળી નકશે કદી એની દિશા માણસ સુધી.

આ પરાગે તો ગઝલની એક કેડી કોતરી,
જાય તો લઈ જાય ફોરમની કથા માણસ સુધી.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #માણસાઈ #સંવેદના #એકલતા #સંબંધ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Humanity #DigitalLoneliness #Compassion #HumanConnection #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખત્રીજી વારઆગલો લેખ →બખિયો