લીલું પાન

લીલું પાન જોયું ને તમે સાંભર્યાં રે લોલ,
જાણે સૂકી ડાળે પહેલાં ટીપાં ઝર્યાં રે લોલ.

આંગણે આસોપાલવ ઝૂલે, ઝૂલે મારું મન,
પાંદડે પાંદડે લખ્યું જાણે તમારું વચન;
પવન આવ્યો ને પાનાં આખાં ફર્યાં રે લોલ…
લીલું પાન…

કૂંપળ ફૂટી, ને મેં પૂછ્યું: ‘કોને જોઈ હરખી?’
કૂંપળ બોલી: ‘તારી આંખે જોઈ એ જ મલકી;’
લાજ્યાં અમે ને ગાલે રંગ ચડ્યા રે લોલ…
લીલું પાન…

પરાગ કહે: આ લીલાશ તો પ્રીતની છે નિશાની,
પાનખરે પણ મૂળ રાખે ભીની એ કહાની;
તમે આવો તો વગડે ફાગણ ફર્યા રે લોલ…
લીલું પાન…

– પરાગ રતનપરા