← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

ખાલી રહી

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

દોસ્તાર ગ્યો, ને ગામની એ ઓસરી ખાલી રહી,
શાળા મહીં બે જણ તણી એ પાટલી ખાલી રહી.

સૂરજ ઢળે ત્યાં બેસતા, જોતા હતા આકાશ, એ
પગલાં વિનાની આજ તો એ ટેકરી ખાલી રહી.

ઝઘડો થતો, કિટ્ટા થતી, ને રાતમાં બુચ્ચા વળી,
તું જે પકડતો રોજ, એ આ આંગળી ખાલી રહી.

ઘર, કાર, પૈસો, નામ પણ, મોટો થયો છું હું ભલે,
તોયે હૃદયની એક નાની ઝૂંપડી ખાલી રહી.

ફાગણ ફરી આવ્યો, પરાગે મ્હેક વેરી બાગમાં,
તારા વિના એ સાંજની એ વાંસળી ખાલી રહી.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #મિત્રવિદાય #બાળપણ #સ્મરણ #ખાલીપો #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #LostFriend #ChildhoodBond #Grief #EmptySpaces #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખઆંગણે કાનોઆગલો લેખ →પગલાં