કરમનો દીવો

મારે કોઈના તેજની શી જરૂર? હું તો કરમનો દીવો રે,
ભીતર બળતી જ્યોત મારી, એ જ મારો જીવો રે.

ભાગ્ય ભરોસે બેસી ન રહેવું, હાથની રેખા ઘડવી,
પરસેવાની શાહીથી રોજ નવી કથા કંડારવી;
હળ ઝાલું ત્યાં ધરતી હસે, એ મારો ઉત્સવ નીવો રે…
મારે કોઈના…

ગ્રહ-નક્ષત્ર ભલે રિસાયા, પંડિત ભલે ને ડરાવે,
કર્મ કરું તો કુદરત પોતે મારો રસ્તો બનાવે;
ખાલી હાથે આવ્યો, ખાલી જાઉં, વચ્ચે મીઠો પીવો રે…
મારે કોઈના…

પરાગ કહે: ગીતાનું સાચું સાર એક જ વાતમાં,
ફળની ચિંતા છોડી દે, ને દીવો રાખ તું હાથમાં;
જેટલું બળે, એટલું ઝળકે — એ જ જીવન જીવો રે…
મારે કોઈના…

– પરાગ રતનપરા