ઝાડ ને ટહુકો

એક છોકરી ટહુકા જેવી, ઊડતી ઊડતી આવે,
એક છોકરો ઝાડ સરીખો, ઊભો ઊભો ગાવે.

છોકરી બેસે ડાળે ડાળે, ગીત નવાં ગણગણતી,
છોકરાની છાતીમાં લીલી કૂંપળ કૂંપળ ફૂટતી;
ઝાડને ક્યાં ઊડવું આવે? એ તો મૂળિયાં ફેલાવે…
એક છોકરો ઝાડ સરીખો…

ચોમાસું આવ્યું ને છોકરી માળો બાંધી બેઠી,
ઝાડ થયું ઘટાદાર, જાણે પ્રીત અંદર પેઠી;
તણખલાં ને ટહુકા વચ્ચે ઘર આખું મલકાવે…
એક છોકરો ઝાડ સરીખો…

પરાગ કહે: એક ઊડે, બીજો ઊભો ઊભો સાચવે,
પ્રેમ એટલે પાંખ અને મૂળ, બંને એકબીજાને નાચવે;
ટહુકો ઝાડે, ઝાડ ટહુકે — કોણ કોને પાળે-પાવે?
એક છોકરો ઝાડ સરીખો…

– પરાગ રતનપરા