← મુખપૃષ્ઠ · કાવ્યસંગ્રહ

જાતને

ઑક્ટોબર ૨૦૨૬કવિતા

રોજ સાંજે આયનામાં હું જ તોલું જાતને,
ને પછી ધીરે રહીને ખૂબ ફોલું જાતને.

લોક સામે સાવ મીઠું, સાવ જૂઠું હું ભલે,
એકલો પડતાં જ કડવું સત્ય બોલું જાતને.

અન્યને જે ઘાવ દીધા, યાદ આવે રાતના,
એ જ ખીલીથી પછી હું રોજ છોલું જાતને.

મંદિરે ઘંટો વગાડ્યા ઈશને જાગી જવા,
ઊંઘતો તો હું હતો, ક્યાં આંખ ખોલું જાતને?

આ પરાગે ગંધ ખાતર ફૂલ છોડ્યું, ને હવે
હું પવનના હીંચકે આ રોજ ડોલું જાતને.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #આત્મમંથન #સત્ય #અરીસો #પશ્ચાત્તાપ #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #SelfReflection #InnerTruth #Mirror #Repentance #ParagRatanpara

ગઝલ
← પહેલો લેખરિપોર્ટ નૉર્મલઆગલો લેખ →વરસાદ ક્યાં?