હું વણું

રાત જાગી, આંખ ભીની, મૌન તાણા હું વણું,
શબ્દ થોડા, અર્થ ઝાઝા, એમ વાણા હું વણું.

કેટલાં વર્ષો ગયાં ને ગાંઠ પણ વચ્ચે પડી,
તોય હસતાં ખોલવાનાં, એ જ ટાણાં હું વણું.

રેશમી સાડી વણી જે, એ ઉઘાડો ઊંઘતો,
એ જ ભૂખ્યા પેટ માટે શબ્દ-ભાણાં હું વણું.

રેંટિયો દાદી ચલાવે સાંજના, જે સૂરમાં,
એ જ સૂરે આજ પણ આ લોકગાણાં હું વણું.

ફૂલ ફૂલે જઈ પરાગે એટલું ભેગું થયું,
મ્હેકની ચાદર મહીં આ સ્વર્ણ-દાણા હું વણું.

– પરાગ રતનપરા

#ગઝલ #વણકર #કવિકર્મ #શબ્દ #લોકગીત #પરાગરતનપરા
#GujaratiGhazal #Weaver #CraftOfPoetry #Words #FolkSongs #ParagRatanpara