હરિનું હેત

હરિનું હેત તો એવું રે, જેવું માનું ધાવણ,
ભૂખ્યો બાળ રડે ને, ઊભરાય આખું આંગણ!

નરસૈંયાની હૂંડી સ્વીકારી, શામળશા થઈ આવ્યો,
મામેરું ભરવા કાજે એ ગાડાં ભરી લાવ્યો;
નાતે કાઢ્યો, ગામે નિંદ્યો, તો ય હરિ ના ખૂટ્યો,
કરતાલ વાગી ત્યાં તો એ નાચતો ઊઠ્યો;
ભગત ભોળો, ને ભગવાન એનો સાજણ,
હરિનું હેત તો એવું રે, જેવું માનું ધાવણ!

સુદામાના તાંદુલ ચાખ્યા, ને ઝૂંપડી મહેલ કીધી,
દ્રૌપદીની લાજ રાખવા ચીર અખૂટ દીધી;
શબરીનાં એઠાં બોર, ને વિદુરની ભાજી,
હરિ તો ખાય છે ભાવ, ના જુએ કોઈ પાજી;
પ્રેમ ધરો, તો ઉઘાડે પગે દોડી આવે જેમ ઝરણ,
હરિનું હેત તો એવું રે, જેવું માનું ધાવણ!

પરાગ કહે, હરિ ના માગે સોનું, ના રૂપું,
માગે બસ એક આંસુ, સાચું ને ભીનું;
ઘંટ ને ઘોંઘાટ મૂકો, ને દીવો હૈયે બાળો,
એ જ પળે હરિ આવે, જેમ આવે વરસાદી વાળો;
ભીંજાઈ જાઓ હરિ-હેતમાં, જેમ ભીંજાય શ્રાવણ,
હરિનું હેત તો એવું રે, જેવું માનું ધાવણ!

– પરાગ રતનપરા